روزنامه سازندگی

آی‌تی تکنولوژی

منتشر شده در تاریخ یکشنبه 12 اسفند 1397 ساعت 18:7

ما به شما می‌گوییم تلفن‌های هوشمند با مغزتان چه می‌کنند؛ و البته خبرهای خوبی برایتان نداریم!

مغز ما می‌تواند تنها مقداری از اطلاعات را در یک زمان پردازش کند؛ مثلا 60 بایت در هر ثانیه. هر چه کارهای بیشتری انجام بدهیم باید انتخاب کنیم که تا چه اندازه می‌خواهیم از قدرت ارزشمند مغزمان استفاده کنیم. بنابراین قابل درک است که چرا در چنین مواقعی می‌خواهیم بخشی از کارهای فراوان خود را به تلفن یا همراهان دیجیتالی‌مان بسپاریم.

سازندگی: برای شروع باید بگوییم دانشمندان مطمئن نیستند که آیا تکنولوژی می‌تواند مغز را تخریب کند یا خیر اما آنچه که آنها درباره‌اش اطمینان دارند این است که تکنولوژی می‌تواند برخی رفتارهای پرخاشگرانه که به شدت شبیه به اعتیاد است و به افسردگی ختم می‌شود در افراد تحریک کند.

همه اینها در حالیست که تکنولوژی فرایند تفکر در افراد را نیز آهسته می‌کند. بنابراین بهتر است حین انجام برخی کارها تلفن‌های هوشمند را که با مجموعه‌ای از اپلیکیشن‌ها حواس شما را پرت می‌کنند خاموش کنید.

موضوع این است که ما می‌خواهیم تکنولوژی را داشته باشیم تا از آن برای بهتر کردن زندگی روزمره‌مان استفاده کنیم. جلسات و برنامه‌های مهم یادمان نرود و برای همین از انواع و اقسام آلارم‌ها و زنگ‌هایی که حواس ما به خود جمع می‌کنند استفاده می‌کنیم.

اما اوضاع درباره بدنمان طور دیگری است. در واقع نگاه بدن ما به این مسئله متفاوت است؛ این زنگ‌های هشدار مرتب، هورمون‌های استرس را در بدنمان فعال کرده و به واکنش وا می‌دارند. گویی بدن در حالت جنگ قرار می‌گیرد، ضربان قلب تندتر می‌شود، نفس‌ها تنگ می‌شود، غدد تعریق به شدت فعال و البته ماهیچه‌ها منقبض می‌شوند. در واقع چنین حالت‌هایی واکنش‌هایی هستند که به ما کمک می‌کنند از خطر فرار کنیم نه اینکه به تلفن پاسخ بدهیم یا جواب ایمیلی را که به دستمان رسیده ارسال کنیم!

موضوع خیلی ساده است؛ ما برای اینکه به این شیوه زندگی کنیم ساخته نشده‌ایم.

مغز شما می‌تواند در یک زمان فقط یک کار را انجام بدهد!

سالهاست که دانشمندان موضوعی را کشف کرده‌اند که بشر نمی‌خواهد درباره خودش قبول کند؛ انسان‌ها نمی‌توانند چند کاره باشند. یعنی نمی‌توانند همزمان چند کار را با هم انجام بدهند. این مسئله تقریبا درباره همه ما صادق است. در حقیقت قطعا درباره 97.5 درصد از آد‌م‌ها اوضاع بر این گونه است و فقط 2.5 درصد از آدم‌ها از چنین توانایی عجیب و غریب چند کاره بودن برخوردار هستند. دانشمندان این افراد را " super taskers" یعنی افرادی که به طور فوق‌العاد‌ه‌ای می‌توانند همزمان چند کار را با هم انجام دهند می‌نامند. در حقیقت آنها می‌توانند همزمان چند کار مختلف را با موفقیت به سرانجام برسانند.

با این حال از بین هر 50 نفر یک نفر چنین توانایی را دارد و این بدان معناست که بقیه ما در یک زمان فقط می‌توانیم بر روی یک کار تمرکز کنیم. یعنی هر باری که صدای یکی از زنگ‌های اپلیکیشن‌های تلفن‌های هوشمند به در می‌آید و ما برای پاسخ دادن به آن اقدام می‌کنیم به نوعی متوقف می‌شویم! یعنی ارتباطمان با کاری که در حال انجامش بودیم قطع می‌شود. آنچه که باید بدانید این است؛ هر بار که تمرکز شما روی کاری که در حال انجامش هستید قطع می‌شود در واقع باید بابت این اتفاق هزینه‌ای بپردازید. این پروسه "switch cost" نامیده می‌شود.

گاهی تغییر حالت ما، به بیان دیگر تعویض یک کار با یک کار دیگر شاید هزینه‌ای چند ثانیه‌ای برایمان داشته باشد اما بعضی اوقات وقتی درست در وسط یک ایده‌پردازی، مکالمه یا معامله هستیم و صدای یکی از این زنگ‌ها توجه ما را به خود جلب می‌کند، هزینه‌ای که برای این تعویض ناگهانی باید بپردازیم با بالا رفتن درصد خطای بیشتر بالاتر می‌رود.

نکته مهم و قابل اهمیت دیگر این است؛ هر بار که از یک کار به کار دیگری سوئیچ می‌شویم یعنی وسط یک کار قطع و به کار دیگری وصل می‌شویم، دوزی از هورمون کورتیزول که هورمون استرس است در بدنمان تولید می‌شود. به بیان دیگر زمانی که ما تلاش می‌کنیم کارهای بیشتری را همزمان انجام بدهیم اما واقعا نمی‌توانیم بیمار می‌شویم! مسئله این است که در چنین شرایطی اختلالات بیشتری اتفاق می‌افتد. دوپامین بیشتری تولید می‌شود و در نتیجه باعث تداوم این چرخه می‌شود.

تلفن بیشتر؛ مغز تنبل‌تر!

مغز ما می‌تواند تنها مقداری از اطلاعات را در یک زمان پردازش کند؛ مثلا 60 بایت در هر ثانیه. هر چه کارهای بیشتری انجام بدهیم باید انتخاب کنیم که تا چه اندازه می‌خواهیم از قدرت ارزشمند مغزمان استفاده کنیم. بنابراین قابل درک است که چرا در چنین مواقعی می‌خواهیم بخشی از کارهای فراوان خود را به تلفن یا همراهان دیجیتالی‌مان بسپاریم.

اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد سپردن کارهای فکری به دستگاه‌های دیجیتالی نه تنها مغز ما را بیمارتر بلکه تنبل‌تر هم می‌کند.

محققان دریافته‌اند که افراد باهوش‌تر و متفکران با قابلیت ذهن تحلیلی کمتر از بقیه آدم‌ها در موتورهای جستجوگر تلفن‌های هوشمند خود فعال هستند.

البته این بدان معنا نیست که استفاده از تلفن برای جستجو کردن شما را کند ذهن می‌کند. در واقع معنایش این است که افراد باهوش‌تر کمتر برای جستجو از تلفن‌های هوشمند خود استفاده می‌کنند چون بیشتر می‌دانند.

همچنین تحقیقات اخیر بر روی کاربران تلفن‌های هوشمند در سوئیس نشان داده است حین کار کردن با شبکه‌های اجتماعی نه تنها انگشتان که مغز آنها هم خسته و عصبی می‌شود.

سال گذشته دانشمندان به موضوع نگران کننده‌ای پی بردند که ارتباط غیر معمولی را نشان می‌داد؛ هر چه اعلانات، کلیک‌ کردن و پست کردن در شبکه‌های اجتماعی بیشتر می‌شده، سیگنال‌های مغزی افراد هم شلوغ‌تر و پر سر و صداتر شده است؛ به طور معمول وقتی شما کاری را اغلب انجام می‌دهید در آن کار سریع‌تر و بهتر می‌شوید. اما محققان می‌گویند وقتی پای شبکه‌های اجتماعی به میان می‌آید اوضاع فرق می‌کند چون ترکیبی از معاشرت‌های اجتماعی و تلفن‌های همراه حجم عظیمی از کارها را بر مغز تحمیل می‌کند!

منبع: بیزنس اینسایدر