روزنامه سازندگی

سیاست احزاب و شخصیت‌ها

منتشر شده در تاریخ سه شنبه 3 تیر 1399 ساعت 21:20

موافقت با درخواست هلموت كهل / انتقال قدرت-54

خاطرات آیت‌الله هاشمی/ 1376

جمعه 23 خرداد 

موافقت با درخواست هلموت كهل 

پیش از ظهر، براى خطبه‌هاى جمعه مطالعه كردم. در خطبه‌هاى جمعه، دربارۀ قرآن و مسایل روز و سازندگى حرف زدم.  عصر هم گزارش‌ها را خواندم. شب آقایان [سیدمحمد موسوی] خویینى‌ها، [محمدرضا] توسلى و [مهدی] كروبى آمدند. از مواضع من در انتخابات [ریاست‏جمهوری] تشكر كردند و از مواضع گذشته رهبرى گله داشتند.گزارش ملاقات اخیرشان را با ایشان دادند و از نتیجه آن راضى نبودند. از احتمال كارشكنى‌ها و مزاحمت‌ها براى دولت آقاى خاتمى، نگران‏اند. نظراتى براى راه‌هاى جلوگیرى از اختلاف و مزاحمت ارایه نمودم و وعده كمك دادم. به تشكیل كابینه‌اى توصیه كردم كه مشكلى براى دولت و مجلس نداشته باشد.

از وزارت امورخارجه اطلاع دادند كه آقاى [هلموت] كهل، [صدراعظم آلمان]، مى‌خواهد آقاى مولمان را به عنوان فرستاده ویژه، به ایران اعزام كند و مى‌خواهد با آقاى خاتمى مذاكره كند؛ موافقت كردم. آقاى خاتمى، بعداً تلفنى در این باره مشورت كرد. گفتم خوب است، ولى نظر رهبرى را هم بگیرد.

 

شنبه 24 خرداد

شركت در اجلاس سران كشورهاى دى 8 

آقاى عبداله نورى آمد. از اظهاراتی كه رهبرى نسبت به ایشان در مورد مصاحبه‌اش كرده، و نیز به خاطر اقدام رهبرى در جلوگیرى از اعطای نشان به آقاى كرباسچى و احاله تخلفات شهردارى تهران به دادگاه، گله‌مند است؛ او در مصاحبه گفته که به دستور رهبرى، از نامزدى ریاست مجلس به نفع آقاى ناطق [نوری] كنار رفته است. گفت بنا دارند براى انتخابات مجلس خبرگان فعال شوند. آقاى [علی] لاریجانى، [رییس سازمان صدا و سیما] آمد. براى نشر یك روز زندگى من از صداوسیما، اجازه گرفت. خواست كه در تركیه، مشكل جواز تأسیس دفتر صداوسیما را حل كنم.

مجمع تشخیص مصلحت نظام در مورد اختلاف مجلس و شوراى نگهبان دربارۀ طرح منع استعمال دخانیات در مجامع عمومى، جلسه داشت؛ به نفع شوراى نگهبان نظر دادیم. بخشى از آیین‌نامه [داخلی مجمع] را تصویب كردیم. 

عصر به فرودگاه [مهرآباد] رفتم. ساعت چهار بعد از ظهر، با مصاحبه و بدرقه رسمى، براى شركت در اجلاس سران كشورهاى دى 8 كه با ابتكار آقاى [نجم‏الدین]اربكان، [نخست‏وزیر ترکیه] تأسیس شده است،  به سوى استانبول پرواز كردیم. عفت و فاطى و مهدى و مهندس [اکبر] تركان، [وزیر راه و ترابری]، همراه بودند. سه ساعت پرواز بود. در فرودگاه استانبول، دكتر ولایتى و یك وزیر تركیه استقبال كردند. با هلى‌كوپتر به تیلن در كنار ساحل بُسفُر پروازكردیم. تركیه قرار گذاشته بود كه براى هیچ یك از سران، مراسم استقبال و بدرقه نداشته باشد؛گرچه ورود و خروج راحت و بدون اتلاف وقت براى تشریفات بود، اما به نظرم سرد و بى‏رمق آمد؛ چون به استقبال‌ها و مراسم عادت‏كرده‌ایم. 

در هتل،آقاى اربكان براى ملاقات آمد. صحبت‌هاى ایشان دربارۀ خطرهاى موجود براى امنیت تركیه بود. اتهاماتى را كه ارتش و اطلاعات تركیه، درخصوص حمایت از  [حزب کارگران کردستان] پ.ك.ك، به ایران مى‌زنند، نقل كرد و توضیح خواست؛ بیشتر براى دفاع از خودش در برابر مخالفان كه به عدم اهتمام به مسأله تروریسم پ.ك.ك متهمش مى‌كنند. 

من هم جواب تندى دادم و گفتم، اینها همان كسانى هستند كه خود شما را متهم به بنیادگرایی می‌كنند و مى‌خواهند حزب رفاه را منحل كنند و عجز خودشان را با متهم‏كردن ایران و منتقل‏كردن مسأله به خارج جبران مى‌كنند. گرچه از صحبت من قلباً خوشحال شد، ولى خواست كه گروهى براى تحقیق تشكیل شود؛ پذیرفتم.